Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nedir ki bir insan ömrü? Bir pamuk ipliği. Selam ve saygılar.
evet arkadaşım kim misafir ..bana göre herkes misafirdir bu dünyada...yüreğinize sağlık.saygılar________
Kısa ama doğru sözler kutlarım antolojime aldım tmpuanımı bırakdım saygılar
Aynen böyle hocam kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta