Uzanmış yatıyor,
Sessizliğe bürünmüş,
Küskün mü ne?
Konuşmuyor...
Benzi soluk, teni buz gibi;
Gözlerini kapamış,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok güzel bir anlatım kaleminize ve yüreginize saglık. efendim bir gün bu şiir bizleride anlatır hepimiz o yolun yolcusuyuz kalbimizde imanla gitmeyi allah nasip etsin. saygılarımla hasan karabay.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta