Kim İhya Olmuş Şiiri - Hamza Mamaş

Her düşen, derde düçar.
Ey aşk bu kadar boş muydun.
Şebnem misali düştün yüzüme,
Ey göz yaşım bu kadar coşkun muydun.

Kim ihya olmuş, kim şifa bulmuş.
Aşk deryasında niceleri kaybolmuş.
Ser verip aşk uğruna çekip gidenler.
Sanma ki sonunda mutmain olmuş.

Aşk dediğin iki kalbin işidir.
Seven sevilmez, acıyı biri bilmez.
Vuslatı görsede aşıklar,
Vuslat nihayetsiz sürmez.

Acıdır sultanım acı, ellerinde kalan.
Öldürmek istemem lakin yalandır aşktan artan.