şafakların agladıgını
denizin kıyıya vuran öfkesini.
yüce dagların yalnızlıgını
gözyaşlarını kim görmüş.
soluk duvarlardan yankılanıp
geceyi yırtan çıglıgı.
yalnızlıgımın korkunç acısını
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta