şafakların agladıgını
denizin kıyıya vuran öfkesini.
yüce dagların yalnızlıgını
gözyaşlarını kim görmüş.
soluk duvarlardan yankılanıp
geceyi yırtan çıglıgı.
yalnızlıgımın korkunç acısını
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta