Bir gemi demir aldı, İstanbul limanından,
Yolcusu, inançlı, imanlı bir komutan.
Boğuşup Karadeniz’in hırçın dalgalarıyla,
Rüzgâr gibi vardı, Samsun açıklarına.
Karaya ayak bastığı an, yeşerdi bütün umutlar,
Korku sardı düşmanı, korku sardı, bir anda,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta