Canımız yandı, yaktılar
Söndürdüler bunca ocakları
Kim bunlar, kim bunlar?
Yerin yüzlerce metre derinliğinde
kaldı bedenlerimiz. yandık yakıldık
Kâr etmedi başımızdaki baretlerimiz
boğulduk yetim kaldı bebelerimiz
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




adeta madencinin sesi olmuşsunuz değerli dost.
yüreğinize ve kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta