Gecenin karanlığında adeta omzuyla
Dünyayı yüklenmiş bir adam,
Vakarlı ve kararlı adımlarla elinde,
Peşi sıra çektiği bineğinin üstünde,
Tanınmayacak şekilde örtüsüne bürünmüş,
Bir kadın kim olabilirdi?
Nereye gidiyordu?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta