Sözlerin kurşun olmuş
Geceler hüzünlere kucak açmış
Gündüzler perde çekmiş, göstermez yüzünü
Yorganım olmuş dökülen hazan yaprakları
Gidişinin sayılı günler de olsa
Asırlar olmuş sanki geçen zaman
Eylemez olmuş dost tesellisi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta