Kim biliyor? Şiiri - Eminnur Acar

Mümkün değil, seni görmek, bilmek anlamak
Başı sonu yok, Doğmamış, doğurmamış, som
Ancak fark edebiliriz, eserlerini gördükçe,
Eşsiz olduğunu, İnsan İnsanı, Erkek Kadını, anlayamaz

Her yaratılan, Farklı
Akranlar belki, biraz anlar, birbirlerini
Her yaşın başkadır, üzüntüsü, sevinci
Kimimiz dünyanın geleceğine, üzülürken

Amazon ormanlarında, ok ve yayla avlanarak
Yaşayanlar var
Kimi yaşıyor, çöplüklerde, kimi zombi olmuş yollarda
Kimi yaşar, saraylarda, kimsenin kimseden, haberi yok

Hepsi görevde, bilse de bilmese de, Hakkı, Rızkı Yaratan verir,
Hepsini birine yedirir, kimin, kime gücü yeter, Rızık vermeye, nereye kadar,
Ormanları domuzlara, herk ettirir, en sevdiği kökler, ordadır
Kökü sökerken, kozalağı, toprağa gömer

Büyük balık, küçük balıkları yutar,
Silahı, Parası çok olanın sözü geçer
Güdü yerleştirilmiş, canlıya, ölümüne neslini çoğaltır
Sakinlikte huzur, asabiyette, vahşet vardır

Yaratını bilmekten aciz, kullarız
Aslında Yaratanın hayalleriyiz, hayaliz
Olmuş bitmiş, senaryonun, rüyalarını görüyoruz
Ne nerden geldiğimizi ne nereye gideceğimiz bilmeyiz.