Şimdi kim bilir nereye giden ve burnundan karga soluyan tim brenin kim bilir kaçıncı vagonunda, kim bilirci Ahmet’in öz oğlu kim bilir Mehmet, kim bilir hangi koltukta kimli bilirli düşünceler kurmakta zorlanıyordur. Kim bilir? Kutup olduğum tek bir nokta var, kim bilen ben değilim. Hiç bir zamanda kim bilmedim. Kim bilsemde söylemezdim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta