Kim bilir !
Hangi vuslatın kaçıncı yalnızlığıydık.
Bak İşte kuşlarda terketti,
Acının yorgunluğu düşen bu kenti.
Oysaki !
Derin uçurumların/affı olmayan günahların ve kederli bakışların alnında parıldayan nakışlarıyıdık.
Asılmış boynumuza kızgın bir halka !
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta