Bizi her akşam eve götüren araba çok uzun geldi bu kez,
Çok ağır geldi sözlerin.
Fayansçı yerdeki karoları döşerken,
Babamın aslında kahraman olmadığını gördüm.
Hangi vakit, kime teslim etmişti bayrağını?
Hep böyle miydi?
Bu sinik, hayır diyemeyen,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Babana sorma, o bilemez. Anneler bilir, babalara sonra iletir süzgeçten geçirip.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta