Bana ne oldu ey can!
Sahralar kadar keder
Yüklendi omuzlarıma
Kayboldu ümitler
Yorgun şimdi baharlar
Seviler yorgun
Hayaller tarumar
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Sana ne oldu ey can! Elem keder hüzün mayası..Ey sevdiklerim! Yüzünüz en güzeline baksın..Işık ışık yollar ferah ;)))
Nicelerine şirinem ;))
Soldu güneş
Ay, kaçtı geceden
Yokluğun elem saçtı
Bir coşkun ırmak oldu
Sarp dağlara uzandı
Yandı sular
Bir ateş denizi şimdi yürek
Köprüler viran
Neydi bizden çalınan? Mutlarımız mı, yoksa baharlar beklerken zemheriye çevrilen hayatlarımız mı... Seviler, bize eski zamanda kalmış gibi.
Çaldılar bembeyaz hayallerimizi, yağız bir kedere dokudular o güzel düşlerimizi.
Sevdalar, eskisi kadar yalın ve orta yerde durup, 'HERŞEYE RAĞMEN BEN BURDAYIM!..' diyecek kadar yüreklice değil...
Evet... Ateşlerden deniz, bir gökyalnızlığı, alınlarımıza kopkoyu bir gölge gibi konan ve hiç ayrılmayan keder...
Yüreğinize sağlık. Kalem hüzün dökmüş bu kez, kelam yaralı...
Saygı ve Selam ile...
Tebrik ederim hüzün şiirinizi beğenerek okudum.İlhamınız bol olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta