sıkıştırdım yaşamı
daracık sokaklarıma
bazen nefessizim
dört duvar arası yalnızlığımla
özledim çocukluğumu
ne çok severdim gökyüzünü
uzun zamandır kapkara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel, mavili şiirleri sabaha kadar okuyabilirim, yine de yetmez
kim aldı mavilerimizi...
bizden habersiz mi herşey...
biz bize ne yaptık...
kime verdik mavilerimizi....
elleriniz dert görmesin..
Şiirlerini teker teker okudum,hepsi çok güzel Tebrik ederim.Okuduğum yere kadar antolojime aldım.Devamınada bakacağım.Sevgimle.
Mürsel Adıgüzel
gerçeğin içindeki
döngüler...
bizi ve sözcükleri var edenler..
şiirleşiyor artık.
çok da iyi ediyor.
sıkıştırdım
yaşamı
daracık sokaklarıma
nefessizim
dört duvar
çocukluğum
uyanacağım bir gün
d ü ş m ü ş sadece
...............................
kutlarım.
ihsan arı
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta