Kim olduğumu nereden bileceksin
Duyduğun kelimeler kadar tanıyorsun beni
İçimdeki seni belki adım başı öldürüyorum
Haberin yok
Çığlıklarımı duyan birkaç kişi de uzaklaşıyor
Belki korkuyorlar ya da işlerine öyle geliyor
Hissizleşiyorum hayata, bana, bedenime
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta