Yangın yeri şimdi tüm odalarım, nefessiz enkaz altında.
Duvarları yıkık dökük naçar halde beklemekte.Lakin ne bir ışık var görünen ne bir nida yükselen.
Sahi neydi solumak seni ciğerlerimde, bir yanılsama ya da rüya?
Kış güneşi işte sıcak bir yalan, aylak bir mevsim hücrelerimde.
Bir dolunay beliriyor enkaz aralığında,serseri bir gülüşle,haklıca.
O ses de ne, beni çıkaran kim bu kara odadan?Kim bu rüya kahramanı?...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta