Karanlığı yırtarak yanaştılar yıldızlara
Bir gece, bir parkta, bir sahilde, bir ormanda
Usulca kaldırıp başlarını, göğe baktılar
Sanki dokunup da uçacaklardı aya.
Gözleriyle büyüdü, o melun çam.
Onun hep bakan, çetin ve yaşlı,
Yok oldu gitti — o ağaç bile arka balkondan
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta