kim aldı gecenin bir vakti gözlerimden uykuyu ki ben uykusuz gecelere yar dedim yokluğunda,
elbisemin düğmelerimi koptu, kalbimin kopuk sevdasına uygun çıplak kalmış ve üşümüşüm buz gibi gece yarim olmuş,
solmuş, boyunları bükük kalan, bülbülleri kanlı yaşlar dökerken kendileri mutsuzluğa gömülen kan kırmızı güllerim,
ne sevdamdan ne katran olmuş gözyaşlarımdan vazgeçerim ki bu sadece benim derdim ve ben bu kederi yalnız tek çekerim
anlamıyorsun değil mi yada anlayarak zevk alıyorsun bu durumdan gözlerin sana yalan söylüyor diye haykırıp dururken
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta