kim aldı gecenin bir vakti gözlerimden uykuyu ki ben uykusuz gecelere yar dedim yokluğunda,
elbisemin düğmelerimi koptu, kalbimin kopuk sevdasına uygun çıplak kalmış ve üşümüşüm buz gibi gece yarim olmuş,
solmuş, boyunları bükük kalan, bülbülleri kanlı yaşlar dökerken kendileri mutsuzluğa gömülen kan kırmızı güllerim,
ne sevdamdan ne katran olmuş gözyaşlarımdan vazgeçerim ki bu sadece benim derdim ve ben bu kederi yalnız tek çekerim
anlamıyorsun değil mi yada anlayarak zevk alıyorsun bu durumdan gözlerin sana yalan söylüyor diye haykırıp dururken
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta