kim aldı gecenin bir vakti gözlerimden uykuyu ki ben uykusuz gecelere yar dedim yokluğunda,
elbisemin düğmelerimi koptu, kalbimin kopuk sevdasına uygun çıplak kalmış ve üşümüşüm buz gibi gece yarim olmuş,
solmuş, boyunları bükük kalan, bülbülleri kanlı yaşlar dökerken kendileri mutsuzluğa gömülen kan kırmızı güllerim,
ne sevdamdan ne katran olmuş gözyaşlarımdan vazgeçerim ki bu sadece benim derdim ve ben bu kederi yalnız tek çekerim
anlamıyorsun değil mi yada anlayarak zevk alıyorsun bu durumdan gözlerin sana yalan söylüyor diye haykırıp dururken
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta