kim aldı gecenin bir vakti gözlerimden uykuyu ki ben uykusuz gecelere yar dedim yokluğunda,
elbisemin düğmelerimi koptu, kalbimin kopuk sevdasına uygun çıplak kalmış ve üşümüşüm buz gibi gece yarim olmuş,
solmuş, boyunları bükük kalan, bülbülleri kanlı yaşlar dökerken kendileri mutsuzluğa gömülen kan kırmızı güllerim,
ne sevdamdan ne katran olmuş gözyaşlarımdan vazgeçerim ki bu sadece benim derdim ve ben bu kederi yalnız tek çekerim
anlamıyorsun değil mi yada anlayarak zevk alıyorsun bu durumdan gözlerin sana yalan söylüyor diye haykırıp dururken
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta