Sözün haysiyeti bir bir yok oldu
Gerçekler yürekte zehirli ok oldu
Zulmün karanlığı içime doldu
Dillerin ucuna kilitler vuruldu.
Mert olanlar sustu, köşeye sindi
Yiğidin üstüne de kâbuslar indi
Korkunun ateşi her yana bindi
Riyadan örülmüş bir dünya kuruldu.
Hakkı haykırmayı unuttuk şimdi
Cesaret dediğin kuruntu muydu?
Adalet kırılan bir dal mı şimdi?
Özünden sapanlar mahşerde soruldu.
Herkesin ağzında paslı bir mühür
Hürriyet beklerken geldi bu tehir
Suskunluk içimde sanki bir zehir
Bulanık sular bak, ne zaman duruldu?
Köşektaş yolunda dertler bitmiyor
Sözlerin dumanı artık tütmiyor
Sabrımız tükendi, cana yetmiyor
Doğruyu diyenler yurdundan kovuldu.
Korkunun elinden şeref sarsıldı
Hakikat uğruna diller asıldı
İnsanca yaşamak neden kesildi?
Zulümle yürüyen ayaklar yoruldu.
Bir gün bu perdeler elbet inecek
Feryadın sesini güneş silecek
Hak yerin bulunca yüzler gülecek
Haksızın defteri o zaman dürüldü.
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 13:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!