Kapattım gönlümün kapılarını
Kör bir kilit vurdum üzerlerine
Ümitsizim beklemedim yarını
Düşmanlar gezsin gerine gerine.
Ben dost kim,düşman kim bilemedim ki,
Aktı gözyaşlarım silemedim ki,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta