Hep hayatın iz düşümü
işlenir kilimlere,
Ya ilk ya sonbahar
düşer motiflere,
Ya da çeyiz sandığı gibi
saklar aşkı
her ilmiğinde,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Canlandı gözümde:))) Dokuma tezgahında ipek ilmiğinde, sıcacık umutlarını dokur parmaklarının dansında,dokumacı kız...... Teşekkürler
evet kilimlerdi, halilardi.. güzel kizin sevdasini tasirlardi.. her bir nakis, her bir motif birer sirdaslardi.. Ama nede güzel dokurladi, söylenmemis asklari, yasanmamis sevgileri, en karasin sevdanin, türkülerle, oynak havalarla renkleri boyarlardi... tsk dost
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta