Kılıcımı çektim senin aşkına.
İkiye bölerim kan benden akar.
Bir kere aşkım de Allah aşkına.
Yanarsam yanayım kül benden çıkar.
Gölgeni rengarenk vermiyorsa ışık.
Neme lazım sonum olsun karanlık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sende yaşayan bir hayatın yansımasıyım şimdi,
tenine rüzgar değse ben üşürüm,
ıslansan, sırılsıklamım bil ki................kutlarım üstadım.. saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta