Görüyorum, hep başım üstünde sallanan o kılıcı.
Uyuyup uyanıyorum, korkulu, endişeli ve telaşcı.
Düşünüyorum, ne ettim ki ben kılıca, böyle inatcı.
Bir dost arıyorum derdim paylaşacak, bulamıyorum.
Gündüzüm geceye, gecem gündüze karıştı, arapsaçı.
Yemeden içmeden kesildim, büyüyor yüreğimde sancı.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




MÜKEMMEL BİR ESER ......DUYARAK ...İÇİMİ DEMLEYEREK OKUDUM....YÜREĞİNİZE SAĞLIK.....BAŞARILARINIZ DAİM OLSUN.....
harika bir eser olmuş dost,,kutlarımmm
Madem ki başının üstünde vardır kılıç,
Amuda kalk ayaklarının altına gelsin,
Dert ettiğin şeye bak kardeşim,
selamlar
Ele avuca sığmayan haşarı bir öyküdür yaşam...
Başımızda sallanan o kılıç, Demokles'e değil bize aittir. Tavana sakladığımız ama başımızın üstünde devamlı sallandığını hissettiğimiz ...
Yüreğinize, kaleminize sağlık sayın Dinmez Er
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta