İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
maneviyat olarak düşünürsek kılavuz aramak gereksiz sanırım...
doğan güneş, batarken oluşan karanlık kadar gerçek. her gün tekrarlanması kadar mucizevi bir durum varken. kılavuz aramak sanırım boşuna...
bu şiirinizi ilk kez okuyorum. kaçırmışım demek ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta