Tut ki; kılpayı sevmişim seni,
Yarım yamalak,
Gece susamışlığıyla,
Issız dağ başlarında
Kekik kokusu kadar...
Tut ki; kılpayı öpmüşüm seni,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevdayı taşımak her yiğidin harcı değil.
Gözlerim kamasti.. Alismaliyim önce.. Yorumu icinde bir siir. Ustad merhaba
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta