Kıl payı birinin sevmesi için bekledim.
Karanlıklarla dolu yalnızlığım mıydı aslında bu bekleyiş?
Yoksa mezarını tek başına kazan yalnız bir adamın kırılan umutları mıydı?
Kıl payı birini sevmek çok muydu insanoğlu?
Dudak payı da değil, beni kıl payı sevecek biri kimdi?
Hep kıl payı sevmeyi bekleyenler birini sevmedi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta