Şafak düğümünden sağ çıkan özlem,
Kim bilir kaç güneşin perdesini yırtacak.
En uzun türküsü yarım kaldı gecenin,
Diri hasretin ölümcül çığlığı yüzünden...
Göğün ardında bin yıllık yemin,
Son bakışın kifayetsiz tesellisi benden saklanan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta