Yazacak, anlatacak bir şey bulamazsınız bazen. Kelimeler kifayetsiz kalır. Çok mutlu olduğunuz için veyahutta her şey yolunda gittiği için değil. Bazen dünyanız başınıza yıkılıyo gibi, küçük bir çocukken, en sevdiğiniz oyuncağınız elinizden alınmış gibi olduğunda, yani kendinizi çok kötü hissettiğiniz anlarda da kifayetsiz kalır kelimeler. Ama sorumsuz, umursamaz olduğunuzda hiçbir şeyi anlamaz, görmezsiniz. Bilirsiniz çok nadir anlarda kör, sağır, dilsiz olmanız iyi gelir, hem ruhen hemde bedenen. Fakat insan ömür boyu böyle olmaya, tekdüze yaşama devam etmeye çalışırsa asıl sorun tamda bu olur. Demem o ki, sözcükler ağızdan güzel üsluplarla çıktığı sürece kalp kırmaz, insan kendini anlatmayıda karşındakini anlamayıda bilmelidir.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta