Kıç Cebimdeki İntihar Mektubu

Bu gün son kez intihar ediyorum
Hiç bir şey ilan etmeden
Kendimi kendime gömerek intihar ediyorum
En ufak cesaret emaresi göstermeden
Ömrümün son sayfasıyla beraber bu kitap da bitiyor işte
Nietzsche cinayetlerimden söz dahi etmiyorum kendimi katmadan
Bana ölümü armağan eden annemi kendimsizlikle cezalandırıp
Ayağıma en sert şırıngayı sokarak ben bu gün son kez intihar ediyorum
Aşklarımı saklayan aşıklarımı afişe ederek
Boynumdaki morlukların en şah damarını jilet dudaklı kıza emdirerek intihar ediyorum
Bir köylü kahkahası gibi düşünmeden ummadan yok olmaya,
Hiçte var olmaya,
Bir milim geri adım atmadan
Şakaklarım yanarak
Yıkan olmaya, yaratan olmaya, ateş olmaya gidiyorum HERAKLİTİK!
Krematoryum olsa külüm derdim ama ne alevi ne orman işçisiyim
Gömün beni en kuru tarlanın en kaya tarafına, bir agadan toprak çalan tarafına
Rüşvetçi bir polisin paraleline gömün beni

Ve son kısım ben artık gidiyorum
Sevdiğim kızla beni seven kızın bacı kardeş olduğu o diyalektiğe
Hiçliğe, boşluğa gidiyor
Hepinizi en tahrik olduğunuz yerinizden öpüyor
Arkamdan makara yapmanızı temenni ediyorum