uzanır koynuna usulca yaklaştığın suskunluk...
zamanın akışını hissetmeksizin süzülür teninden ter...
mum alevine üfleyip solgun soluğunu,
silersin bir gün ağzından akan damlalarını kızıl feryatların...
anmazsın bir an terkedilmişliği ve yenilmişliği,
kalabalıkların arasında görmezsin yalnızlığın ahengini...
ve bulmazsın ne bir pus, ne bir kahır...
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta