uzanır koynuna usulca yaklaştığın suskunluk...
zamanın akışını hissetmeksizin süzülür teninden ter...
mum alevine üfleyip solgun soluğunu,
silersin bir gün ağzından akan damlalarını kızıl feryatların...
anmazsın bir an terkedilmişliği ve yenilmişliği,
kalabalıkların arasında görmezsin yalnızlığın ahengini...
ve bulmazsın ne bir pus, ne bir kahır...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta