Gafil gecelerde kurulmuş pusu ve oyuncağı olmuştur nefsinin
Acımasız saldırılar art arda devri dönmüştür kalbinin
Pişmanlık bulutları peşi sıra göz yaşı akıtmaktadır adına
Bir ışık var ki zulmeti nura döndüren parlamaktadır başına
Geceler uzun geceler sevdasına çullanmışlar yorgun yapraklar gibi
Yüreğinde volkan kaynar düşüncelerinde patlar sessizce her biri
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta