Yanmayı bekleyen mumlar gibiyiz bu sonsuz karanlıkta
Kibrite ateş veren kıvılcımı taşıyor, yamalı yürekler
Kürdan kollarımız kaldırıyor hayatın tüm yükünü, kasvetini
Sabahın ilk ışıklarıyla yüzünü okşuyor güneşin sıcaklığı
Toprakla buluşuyor, can oluyor gözünden akan damlalar
Kaldır kafanı, gün doğarken senin mücadelen sürüyor hala
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta