Kibrit
Ormandır hayat, ömre ömürler katar,
Denir; “bir ağaçtan milyonlarca çöp çıkar,
Bir kibrit çöpü ise bir ormanı yakar…”
Ormanı yüce Yaratan, kibriti insan yapar.
Kıyamet insan eliyle kopar, bilinmeli.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta