Plevne, Akka, Çanakkale, Sakarya…
Türk, olmadı köle; olmadı parya…
Gâzi’nin işaret parmağındaki
Gönül verdi, o mübarek muştuya.
Âh yavru vatan, canım vatan, Kıbrıs
Kanla alınan, verilir mi kansız?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta