Sırığını âsâ sanan bedevî
Özün Emîr bildi cihanı yurdu
Her sabah sırtına giydiği devi
Her gece altına serip uyurdu
Kelâmda cümleyi etmezdi tamam
Kelimeyi bâr-ı zeban ederdi
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta