Kıble Benim Şiiri - Nurullah Başlığ

Kâbe benim, kıble benim, secde-i zâtım bendedir,
Vahy-i kadîm, sırr-ı azîm, nutk u lisanım bendedir.

Sorma sakın başka ilâh, şerh ü beyânım bendedir,
Arş-ı âlâ, taht-ı revân, mülk ü mekânım bendedir.

Mûsâ benim, Tur-ı Sinâ, yanan o nâr bizzat benim,
Mansûr olup dâra çıkan, her zâr u zâr bizzat benim.

Gülşende gül, çölde diken, her sebze-zâr bizzat benim,
Zâhir benim, bâtın benim, her var u var bizzat benim.

Cennet u hûr, nâr u cahîm, hepsi benim bir gölgemdir,
Kün emriyle coşan deryâ, benim sâfî bir bölgemdir.

Alem dediğin bu ayna, benim nûrumla belgemdir,
Sübhân benim, sultân benim, irâde-i belgemdir.

Nurullah’ım sustu cihan, deryâ benim içimdedir,
Gelen benim, giden benim, bekâ benim içimdedir.

Kendi kendim seyredirim, sîmâ benim içimdedir,
Hâlık benim, mahlûk benim, Hudâ benim içimdedir.