Ben artık, kendi gövdesinden içine doğru kıvrılan
Bir fesleğen yaprağı kadar yaralıyım.
Var say ki,
Geceleri yatağımdan kalkıp
İbadet ediyorum.
Senin hiç bilmediğin duaları okuduğum oluyor
Tanrı'ya.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta