Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirleriniz birer küçük umut kırıntıları, toplamaya geldim!!!
Harika...
MIH gibi bir siir daha...
her insanın isteyişiyle orantılı. bile bile lades
ironik...
bazen seçimlerimiz 'bile bile lades!' türünden oluyor, değil mi?
HA HAAAAAA,YÜZÜME BİR TEBESSÜM GELDİ DÖRTLÜĞÜNÜZLE:)MERHABA
ÇOK ÖZEL BİR İFADE!
BAYILDIM..
ŞİİRE SAYGIYLA!
AYSEL
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta