Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Şiirimizin sözleriyle harmanlanmış yorumunuz çok anlamlı ve derin. Kibir ve öfke, gerçekten de yabanıl duygular olarak adlandırılabilir, çünkü olgunlaşmadığımızda, yaşamın paylaşma sahnesini göremediğimizde, kendimizi aynada sadece gururlu ve diğerlerini görmez bir şekilde bulabiliriz. Bu duyguların etkisinde kaldığımızda ise, içimizdeki çatışmacı ve kavgacı yanlar ön plana çıkar. Ancak umut dolu bir notla bitirerek, iyi örneklerin gelmesi ve eğitimle bu duyguları aşmak mümkün olabilir. Gerçekten de, iyilik ve örneklikle dolu bir dünya umuduyla... Teşekkür ederim, saygılarımla.
Birbirini besleyen "yabanıl" duygular
Kibir ve öfke!
Olgunlaşmadığında
Hayatın bir paylaşma sahnesi olduğunu göremediğinde
Aynada hep o "gururlu"
Kendinden başkasını göremediğinde...
Ve o kibrin ne denli etkisinde kalırsan
O denli çatışmacı,
Kavgacı!
Örnek bol
Hemen her gün yaşıyoruz ya!
Dilerim "iyi örnekler de" gelir
ardı sıra
Eğitimle...
Tebrikler Ahmet Bey.
Şiirimizin sözleriyle harmanlanmış yorumunuz çok anlamlı ve derin. Kibir ve öfke, gerçekten de yabanıl duygular olarak adlandırılabilir, çünkü olgunlaşmadığımızda, yaşamın paylaşma sahnesini göremediğimizde, kendimizi aynada sadece gururlu ve diğerlerini görmez bir şekilde bulabiliriz. Bu duyguların etkisinde kaldığımızda ise, içimizdeki çatışmacı ve kavgacı yanlar ön plana çıkar. Ancak umut dolu bir notla bitirerek, iyi örneklerin gelmesi ve eğitimle bu duyguları aşmak mümkün olabilir. Gerçekten de, iyilik ve örneklikle dolu bir dünya umuduyla... Teşekkür ederim, saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta