Hiç düşündün mü?
Ey kibir abidesi…
Kuş uçmaz, kervan geçmez
Sahra Çölü’nün Ténéré ağaçlarını,
Erişilmez kuzey kıyılarında
Sitka ladinlerini…
Ardıçları,
Ahlatları,
Akasyaları…
Kimi orakla biçildi,
Kimi çekiçte ezildi.
Kimi bir tabloda çerçeve,
Kimi tırabzan merdivende.
Kayınlar var ya…
Şimdi boylu boyunca
Uzanmışlar tren raylarına—
Sessiz, çaresiz.
Ey…
Kibir abidesi,
sen…
Evreni
niye sahiplenirsin?
Bir kibrit çöpü bile değilsin.
Senin esamen okunmaz,
Duldana bir sinek konmaz.
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 14:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!