Giderken unutmuş gitmişti insanlığı
Ondandır kibri de nefreti de…
Dönüp baktığında tanıyamadı kendini
Ondandır arsız hayasız oluşu…
O da unutmuştu yaşamın son bulacağını,
Ondandır aç gözlü oluşu…
Hesaba kitaba çekileceğini bilmiyordu,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
