Dünyayı ben yarattım edasıyla yürüme.
Sonra ayağın çukura düşünce anlar tevazu görünümüne bürünürsün.
İş işten geçmiş olur.
Şeytanın kibrinden dolayı huzurdan kovulduğu gibi,
Sende kovulmuş olursun bir kere.
Artık toprak başına!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta