Dünyayı ben yarattım edasıyla yürüme.
Sonra ayağın çukura düşünce anlar tevazu görünümüne bürünürsün.
İş işten geçmiş olur.
Şeytanın kibrinden dolayı huzurdan kovulduğu gibi,
Sende kovulmuş olursun bir kere.
Artık toprak başına!
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta