Beyazın içinde bir damla siyah
Kömür, zift ortaya çıkan kapkara
Gönülde fütursuz dinmez bir yara
Aşk olmuş; şöhret, mansıp ve safsata
Bu kibri kalpten söküp atmak gerek
Şahsiyetin mumunu eritmeden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta