Beyazın içinde bir damla siyah
Kömür, zift ortaya çıkan kapkara
Gönülde fütursuz dinmez bir yara
Aşk olmuş; şöhret, mansıp ve safsata
Bu kibri kalpten söküp atmak gerek
Şahsiyetin mumunu eritmeden
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta