Beyazın içinde bir damla siyah
Kömür, zift ortaya çıkan kapkara
Gönülde fütursuz dinmez bir yara
Aşk olmuş; şöhret, mansıp ve safsata
Bu kibri kalpten söküp atmak gerek
Şahsiyetin mumunu eritmeden
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta