Elimde resmin ve ben şimdi ağlamaklıyım.
Geçti yıllar,
bitti zaman...
Ardıma bakmalı mıyım?
Yokluk insan yokluğudur, durgun sularda ışık beklemek gibi,
Derin bir yara izi alın çatımda, suskun yürüyen;
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Şiir başlı başına çok güzel çok özgün Avni abi ama Kozalak ateşinde takılı kaldım.Çok zor tutuşup için için yanıp şöyle efil efil derler ya zor sönen birşey değil mi abi?Böyle yaman böyle içinden böyle kendi kendine mi sevmektir?
HATIRALAR BAZEN DİMAGI VE GÖNLÜ YAKARMIŞ İÇİLEN KEZZAP GİBİ...GİDENLERİN ARDINDAN HİÇ BEDDUAM OLMADI ...AH İLE VAHM DA OLMADI.. AMA KAN İÇERDEN İNCE İNCE BUZ KESİGİ Gİ,Bİ YÜRERGE AKTI...BU DUYGULARIMA TERCÜMAN OLMUŞ ŞAİR..TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta