Elimde resmin ve ben şimdi ağlamaklıyım.
Geçti yıllar,
bitti zaman...
Ardıma bakmalı mıyım?
Yokluk insan yokluğudur, durgun sularda ışık beklemek gibi,
Derin bir yara izi alın çatımda, suskun yürüyen;
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Şiir başlı başına çok güzel çok özgün Avni abi ama Kozalak ateşinde takılı kaldım.Çok zor tutuşup için için yanıp şöyle efil efil derler ya zor sönen birşey değil mi abi?Böyle yaman böyle içinden böyle kendi kendine mi sevmektir?
HATIRALAR BAZEN DİMAGI VE GÖNLÜ YAKARMIŞ İÇİLEN KEZZAP GİBİ...GİDENLERİN ARDINDAN HİÇ BEDDUAM OLMADI ...AH İLE VAHM DA OLMADI.. AMA KAN İÇERDEN İNCE İNCE BUZ KESİGİ Gİ,Bİ YÜRERGE AKTI...BU DUYGULARIMA TERCÜMAN OLMUŞ ŞAİR..TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta