annemin beni oyunun ortasında çağırmasıydı tek korkum,
tek özlemimdi akşam eve gelecek olan babam..
son oyuncagımdı bu bende kırılmadan kalan tahta araba,
ve aklımda olan tek koku pencere önü çiçekleriydi..
güneşin yüzüme sıcak dokunuşuydu sabahleyin şefkat,
suyun okşamasıydı o en tatlı haliyle acı..
çocuk olmanın aşk kelimesinde uyandırdığı meraktın sen,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta