30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Mürekkep geride bırakıyor tortusunu
Aynı kan gibi
Zihinler yenmiş ekin yaprağı
Odadaki fil taptığı
Bilseydi insanoğlu
Bilseydi bakireliğin korkusunu
Ne kadar ağırdı sarınmak örtüsünü
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Zıtlıklar ne içerimizde ne dışarımızda hiç bitmiyor anlaşılan, ne zaman teke uyanırız?
Gönlüne sağlık kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta