30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Mürekkep geride bırakıyor tortusunu
Aynı kan gibi
Zihinler yenmiş ekin yaprağı
Odadaki fil taptığı
Bilseydi insanoğlu
Bilseydi bakireliğin korkusunu
Ne kadar ağırdı sarınmak örtüsünü
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Zıtlıklar ne içerimizde ne dışarımızda hiç bitmiyor anlaşılan, ne zaman teke uyanırız?
Gönlüne sağlık kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta