Vakti zamanında Bursa’da
Bir veli vardı,
Kestaneyi çok severdi.
Sahiplerinden girdiği kestane bahçelerin
Sık sık bir güzel dayak yerdi.
(Sevdiği için dayak da yer insan)
Anlamazdı kimsecik, ama sürekli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta